Echo's profileº°”˜`”°º× ׺°”˜`”°º×☆┨Ec...PhotosBlogLists Tools Help

Echo Stream

Occupation

º°”˜`”°º× ׺°”˜`”°º×☆┨Echo V.52 ™┠☆׺°”˜`”°º× ׺°”˜`”°º

เหิรฟ้าไปหาดาว ที่วาววับบนนภา อุปสรรคสุดพรรณา ต้องฟันฝ่าพยายาม
Photo 1 of 5
July 30

We 're the CHAMPIONS

 ในที่สุดวันนั้นก็มาถึงวันที่นายเรืออากาศได้เป็นแชมป์รักบี้ รอมานานถึงสามปีเต็มๆ ซ้อมหนัก ทุ่มเท แผลเป็นเต็มตัว ขาแขนหัก บ้านไม่ได้กลับ เรียนไม่ได้เรื่อง ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นกับนักรักบี้เรืออากาศทั้งนั้น เราทุกคนเฝ้าหวังแชมป์ มาตลอดสามปี แต่เราก้จอดป้ายกับการได้แค่ที่สอง มาสองปีซ้อน ในที่สุดปีนี้ ฝันของเราก็เป็นจริง เหรียญทอง แล้วถ้วยก้กลับมาอยู่ในมือเราอีกครั้ง ความเหนื่อย  หายไปเป็นปลิดทิ้ง เหลือเพียงความยินดี จากเพื่อน พี่น้อง
มีคนกล่าวไว้ว่า การได้แชมป์นั้นยาก แต่การรักษาแชมป์นั้นยากกว่า ปีหน้าเราจะทำเต็มที่เพื่อรักษาถ้วยใบนี้ไว้ ถ้าเราทุกคนร่วมใจ ไม่ไกลเกินฝันแน่นอน
 
 
 
 
                                   Echo v.52 
 
 
May 06

Underconstruction

หวาดดีอีกครั้งขอรับ ขณี้ะนี้กำลังเร่งทำอยู่อะนะคับฟิ้นความจำมาได้บางอย่างละ
แต่เว็ปฝากไฟล์เรามันผีเข้าผีออกอะ ใครมีเสว็บดีๆก็มาแนะนำบ้างเน้อ
ตอนนี้ก็ทำได้ทำที่เห็นนี่ละคับ แล้วจะพยายามเร่งทำต่อปายยยย
  ปล. ขอความกรุณาเพื่อนๆชาวเสปซทุกท่านใช้ถ้อยคำในเสปซด้วยความสุภาพด้วยนะขอรับ
January 21

หวาดดีอีกครั้ง

หวัดดีพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆทุกคนขอรับขอบพระคุณเป็นอย่างสูง ที่แวะเข้ามานะครับ
ช่วงนี้ผมคงจะไม่ได้อัพเสปซเป็นระยะเวลาหนึ่งแน่นอน กระทั่งเอ็มยังจะไม่ได้ออน
เลยอะนะ แต่ถ้าได้เล่นจะพยายาม เปลี่ยนเพลงใน wmp ละกัน คิดถึงทุกคนเลยอ่ะ
แต่ตอนนี้ภารกิจที่รร.แยะมาก มีฝึกตลอดฤดูร้อนเลยคับ แล้วยังต้องบวชอีกอะ 
แถมผู้พันคนไหม่ไม่ให้เวลา เล่นคอมด้วยอะ ก็มะรุจะทำไง ถ้าคิดถึงกันก้ทิ้งข้อความ
ไว้ได้นะครับ แล้วหลังสงกรานค่อยมาเจอกันอีกนะคับ
November 14

บางรักซอย 9

สวัสดีทุกๆท่านอีกครั้งขอรับพอดีวันนี้ไปได้เมล์มุขตลกจากนู๋พิมเป็นเรื่องเกี่ยวกับบางรักซอย9กระผมเลยก๊อปดิบมาให้ทุกทั่นได้อ่านคลายเครียดกันนะครับ เหอๆๆ 
  1.good night คนดี ขอให้นอนหลับฝันดี คืนนี้จะไปเข้าฝัน
  2.พี่ไปส่งมั้ย น้องต้องเดินอีกไกลนะ กว่าจะพ้นใจพี่
  3.เรื่องเนี้ยะ เริ่มต้นด้วยร้าย แต่ลงท้ายด้วยรักนะจ๊ะ
  4.ไข่พะโล้หนะ สีดำ แต่คนทำอะ หัวใจสีชมพู
  5.ติดกาแฟ เลิกได้ ติดบุหรี่ เลิกได้ แต่ติดใจเธอ เลิกไม่ได้จริงๆ
  6.มีใจแค่1ดวง ครึ่งแรกบอกว่า คิดถึง อีกครึ่งหนึ่ง บอกว่า รัก
  7.ที่หายหน้าไป ไม่ใช่ไม่รัก แต่หมอให้พัก ลดน้ำตาล ในหัวใจจ๊ะ
  8.ฉันเกิดมา อาภัพ ต้องอยู่แบบ หลบๆซ่อนๆ ก็ซ่อนใน หัวใจเธองัย
  9.หัวใจไม่ว่าง เหมือนเดิม เพราะมีเธอ มาเพิ่มเติม ในใจ
  10.อยากรู้มั้ย ฉันรักใคร ส่องกระจกสิ จะได้คำตอบ
  11.ยังตัดสินใจไม่ได้ใช่ไหม เอางี้โยนหัวก้อยกัน ถ้าออกหัว เธอมาเป็นแฟนฉันถ้าออกก้อย ฉันจะยอมเป็นแฟนเธอ
  12.อยากจะเขียนคำว่ารักตัวเท่าบ้าน คงต้องหากระดานแผ่นใหญ่ๆ อันสมุดเล่มนี้มัน เล็กไป คงต้องเอาหัวใจมาเขียนแทน
  13.ไม่ได้คิดถึงเธอทุกนาที แต่คิดถึงเธอตลอดที่มีลมหายใจ
  14.ถ้าพรุ่งนี้ผมตายไปก็คงไม่แปลก เพราะชีวิตผมที่เกิดมา มีหน้าที่เพียงแค่มาพบคุณใน   วันนี้เท่านั้นเอง
  15.ผมมันคนใจแคบ ในนั้นเลยมีที่ว่างพอสำหรับคุณเพียงคนเดียว
  16.เป็นการยากที่จะเข้าใจในคำว่ารัก แต่ยากยิ่งนักหากจะรักอย่างเข้าใจ
  17.ผมมันเป็นคนไม่มีหัวใจ ก็เพราะหัวใจของผมนั้นดันไปอยู่ที่คุณ
  18.ความรักของเราเหมือนเส้นขนาน แม้จะไม่มีวันมาบรรจบกัน แต่ก็จะเคียงคู่กัน  ตลอดไป
  19.ถึงผมจะเป็นคนหลายใจ แต่ในทุก ๆ หัวใจก็มีแต่เธอ
  20.โทรศัพท์มือถือยิ่งโทรยิ่งกินเงิน แต่โทรหาคุณยิ่งโทรยิ่งกินใจ
  21.ผมขอถามทางคุณหน่อยได้ไหมครับ? ทางไปหัวใจคุณ
  22.ช่วยกดลิฟท์ให้หน่อยครับ? ผมจะไป ชั้น..รักเธอ
  23.คุณได้ยินเสียงอะไรมั๊ยครับ....เสียงหัวใจผมมันบอกว่ารักเธอ
  24.เอ่อ..ไม่ทราบว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนรึป่าวครับ อ๋อ คงจะเป็นในฝันของ ผม
  25.ทำไมวันนี้ท้องฟ้าไม่สวยเหมือนทุกวัน คงเป็นเพราะคุณสินะ
  26.ผมชักอึกอัดแล้วสิ ก็คุณเล่นเข้ามาเบียดอยู่ในใจผมตลอดเวลาเลย
  27.เดินดีๆนะครับ...ระวังจะสะดุดรักผม
  28.ตั้งแต่ผมได้รู้จักกับคุณ ทำให้ผมได้เจออะไรบางอย่าง เจอละไม ใจละเมอ
  29.เผอิญผมมันพวกคนใจแคบหนะครับ ในนั้นเลยมีที่ว่างให้คุณได้เพียงคนเดียว
  30.ความรักของผมกับคุณเหมือนเส้นขนาน แม้มันอาจจะไม่มีวันมาบรรจบกัน แต่มันจะ  เคียงคู่กันตลอดไป
  31.ถึงผมจะเป็นคนหลายใจ แต่ในทุกๆหัวใจก็มีแต่คุณ
  32.ผมทำให้คุณได้ทุกอย่าง ยกเว้นแค่เหาะขึ้นไปบนฟ้า กับการไม่รักคุณ
  33.ผมมันเป็นคนไม่มีหัวใจ... เพราะผมเอาให้คุณไปแล้ว
  34.เมื่อคืนที่บ้านไฟดับ แต่ผมไม่ต้องใช้ไฟฉาย หรือเทียนเลยครับ เพราะแค่นึกถึงคุณ  โลกของผมก็สว่างไสวไปหมดแล้ว
  35.ตลอดชีวิตที่ผ่านมาของผม.... คุณไปอยู่ไหนมาครับ?
  36.ผมยอมอายุสั้นลงไป 1 ปี... แลกกับการคุยกับคุณ 1 นาที
  37.ผมไม่หวังอะไร ขอแค่ได้เห็นหน้าคุณ ถึงต้องอายุสั้น ตายไปต่อหน้าคุณ ผมก็ยอม
  38.รู้ตัวไหม ว่าคุณคือผู้หญิงคนแรก ที่เห็นแล้วผมนึกอยากปลูกต้นรัก
  39.คุณทำให้ขาผมแพลง เพราะตกหลุมรักคุณไม่เป็นท่า
  40.ไม่สบายไป x-ray หัวใจมา หมอบอกว่าข้างในหัวใจมีแต่เธอ
  41.ร้อนจัง อาบน้ำ ก็ยังไม่หาย นอนไม่หลับกระสับกระส่าย ก็ยังไม่หายคิดถึงเธอ
  42.โทษครับ กี่โมงแล้วครับ วันเวลาของผม มันหยุดไปหมดเมื่อพบคุณ
  43.ถ้าคิดถึงคุณ..แล้วต้องเสียตังค์ครั้งละบาท ผมคงหมดเนื้อหมดตัวภายในวันเดียว
  44.คุณท่าทางจะมีโชคนะ ผมเป็นหมอดู ดูดวงจากเบอร์โทรศัพท์ บอกเบอร์มาสิครับ   ผมจะทายให้
  45.ผมคงต้องไปรับลอตเตอรี่มาขายซะแล้ว เพราะความรักของคุณมันทำให้ผมตาบอด
  46.ถ้าเธอเป็นโคลน ฉันจะยอมเป็นควาย จะได้จมปลักรักเธอตลอดไป...
  47.เวลาเห็นหน้าคุณทีไร ผมมักจะเป็นโรคชักทุกทีเลยอะ..ชักใจอ่อน

หมดละ เลี่ยนทีเดียว 

November 10

เพราะรัก

ถ้ารักแล้วมีความสุข ก็จงรักต่อไป 
มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกันมาก
ที่โรงเรียน ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน 

เวลาผ่านไป จนทั้งสองอยู่ มหาวิทยาลัย
ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบผู้ชายคนนึง และถามฝ่ายชายว่า
"นี่ เธอว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"
"เค้าก้อหล่อดีนะ นิสัยดีด้วย "
"หรอ อืม อยากให้เค้ามาอยู่ข้างๆเราจังเลยเนอะ" 

ต่อมาหญิงสาวก็ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นจิงๆ
วันนึงหญิงสาวบอกกับเพื่อนสนิทของตนว่า
"นี่ เธอไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว
เราไม่อยากให้เค้าเข้าใจผิด"
"อืม" ฝ่ายชายตอบรับ และไม่ไปส่งหญิงสาวอีก
ต่อมาหญิงสาวทะเลาะกับแฟนของตน จึงมาปรึกษาเพื่อนชายว่า
"เธอ เด๋วนี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า เราจะทำอย่างไรดีหล่ะ" "ก้อ เธอยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายตอบ
"รักสิ รักมากด้วย"
"ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก้อเธอรักเค้านี่น่า"
"อืมม"
หญิงสาวทำตามคำแนะนำของฝ่ายชาย หลังจากนั้น วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่มเดินกลับบ้าน
เค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง
"เธอ เป็นอะไรหน่ะ ให้เราช่วยไหม"
"เค้าไม่รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป
เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเราที่บ้านเลย"
"แล้วเราจะช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"
"ช่วยอยู่กับเราซักพักได้ไหม"หญิงสาวร้องขอ
ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรเลย ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ยขึ้น
"เราควรจะทำอย่างไรดี เธอจะช่วยเราได้ไหม ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี"
"เธอยังรักเขาอยู่หรือป่าวหล่ะ"
"รักสิ เรารักเค้ามากเลย"
"ถ้าอย่างนั้นก้อรักเค้าต่อไปสิ"
"แต่เค้าไม่รักเราเลยนี่น่า"
หญิงสาวร้องไห้โฮ
"แต่เธอก็รักเขาไม่ใช่หรอ"
และชายหนุ่มก็ส่งหญิงสาวที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน
"ถ้าเมื่อไหร่ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรานะ" >"อืม" และหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป 
ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้รับโทรศัพท์จากหญิงสาว
"เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที"
เสียงของหญิงสาวดูช่างอ่อนล้า และหมดกำลัง
เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่
ชายหนุ่มไปหาเธอและไปรับเธอมาส่งบ้าน เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้นเมื่อที่เคยถามมา
"เราจะทำอย่างไรต่อไปดี"
"เธอเลิกรักเค้าแล้วหรอ"
"ป่าว เรายังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่" "งั้นก็เหมือนที่เราเคยพูดไว้ รักเขาต่อไป เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเธอไหม แต่ถ้าเธอยังรักเขา
เธอก็คงทำได้แค่รักเขาให้มากขึ้น ให้เขารู้ว่าเธอรักเขา" 
วันที่เธอเรียนจบ เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ
เธอแปลกใจมากที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่าทำไม ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้เกียจไปหน่อย ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชาหนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ หญิงสาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน ต่อมาแฟนหญิงสาวได้แต่งงานกับหญิงสาว เนื่องด้วยเห็นถึงความรักที่หญิงสาวมีให้มากมาย หญิงสาวได้ชวนเพื่อนของตนมางานแต่งของเธอ "เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระหน่ะขอโทษนะ"เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ชายหนุ่มไม่มางานแต่งจึงวางหูใส่
แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจเมื่อวันที่เธอแต่งงาน
ชายหนุ่มได้มาก่อนที่งานแต่งจะจบ
"ยินดีด้วยนะ เรามาแล้วนะ"
หญิงสาวดีใจมากที่เพื่อนของเธอมา
ถึงจะเพียงชั่วเวลาสั้นๆ

ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุขกับชีวิตแต่งงานจนไม่ได้ติดต่อกับชายหนุ่ม
จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ทะเลาะกับสามีของตน หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงชายหนุ่มขึ้นมา
แต่แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปเท่าไหร่
ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย เขาจึงโทรหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น เพื่อนของชายหนุ่มเล่าว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้ ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมาร่วมหลายเดือน
หญิงสาวตกใจมากถามว่าเป็นอะไร
เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการกำเริ่มเพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด
ชายหนุ่มดันหายตัวไป
และเพื่อนชายยังบอกอีกว่า
"เป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ในช่วงเวลาสำคัญๆ คราวที่แล้วสอบไล่ ก็หายตัวไปจากห้องสอบ" หญิงสาวตกใจมาก
เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่มที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้องตกใจ ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบไม่มีแรง
เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจทักทายเธอเป็นการใหญ่
"เป็นอย่างไรมั้ง ไม่เจอกันตั้งนาน"
หญิงสาวนิ่งเงียบซักพักน้ำตาหญิงสาวก็ออกมา
"อ้าวร้องไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วหรอ
จะให้เราช่วยอะไรไหม แต่เราก็คงจะแนะนำเหมือนเดิมหน่ะ"
หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วบอกกับชายหนุ่มว่า
"วันที่เธอมารับเราเป็นวันสอบไล่ใช่ไหม"
ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้นกลับนิ่งเงียบไป
หญิงสาวจึงพูดต่อ
"และวันที่เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของฉันใช่ไหม"
ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม
หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น "ตลอดเวลา
เรารักแต่คนอื่น มองแต่คนอื่น
เรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ไหน เรารู้สึกเสียใจจริงๆที่ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"
ชายหนุ่มยิ้มขึ้นแล้วบอกกับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า
"เราบอกแล้วไง ถ้าเรารักใครซักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ
ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเราหรือไม่หน่ะ มันสำคัญแค่เพียงว่าเรายังรักเธออยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเธอได้ นั่นก็เป็นความสุขของเราแล้ว"
หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โห่อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม ชายหนุ่มจึงพูดขึ้นว่า "ถ้าเราหายเมื่อไหร่ เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"
 

October 20

ตกลงว่าใครโง่กานแน่อะ

                             

             สวัสดีทุกๆทั่น

อีกครั้งขอรับช่วงนี้ก็ซ้อม

สวนสนามทุกวัน แถมใกล้

ช่วงสอบ อีกอ่ะ โอยย

เวลาที่มีกำลังจะหมดลงๆ 

 คราวนี้ เอาเรื่อง JOKE

 มาลงspace บ้าง สำหรับ

สุภาพสตรีที่อ่านก็ขออำภัย

แทนผู้แต่งที่ใช้คำไม่สุภาพ

ละกานนะครับอย่าไปคิด

มากขำๆน่า แล้วเจอกาน

             บายครับ

 

 

                   
 
                  ตอนจีบกันทีแรกก็จำได้ว่ามันฉลาดมาก นี่นา เรียนก็สูง
หน้าที่การงานก็ดี ทำไมอยู่กันไป อยู่กันมากลับเป็นว่าโง่ลงได้ถึงขนาดนี้
นังเมียเรานี่ยังโชคดีที่มีผัวฉลาดๆ แบบเราอยู่ข้างๆ นะเนี่ยไม่ใช่คุยตอน
เด็กๆสมัยประถมผมจะได้รับคำชมจากคุณครูประจำชั้นอยู่เสมอๆจะได้รับ
รางวัลเป็นประจำในวิชา คัดไทย เขียนไทย ผมยังมีความภาคภูมิใจมาจน
ถึง ทุกวันนี้แม้เวลามันจะล่วงเลยมานานแล้วก็ตามผมก็ยังคงเป็นคนเก่งอยู่
อันนี้ผมรู้จากนังเมียผมเพราะผมสังเกตุเห็นนังเมียมันจะตบมือดังๆ แล้วก็
เอ่ยปากชม ไม่ขาดปากว่าเก่งยังโน้นเก่งยังนี้ เวลาผมซักผ้า ถูบ้าน
 หุงข้าว ล้างชามได้อย่าง ยอดเยี่ยมและเสร็จทันในเวลาที่นัง
 เมียผมมันกำหนดไว้ แถมบางครั้งยังมีเวลาเหลือพอที่จะไปล้างส้วม
ได้เสร็จทันเวลาอีกด้วยทีแรกผมก็คิดได้เองอยู่แล้วว่าผมเก่งและฉลาด
มากความจริงนังเมียมันไม่บอก ผมก็รู้ อยู่แล้วผิดกับนังเมียผมที่นับวันจะ
โง่ลงขนาดแอร์ ทีวี ที่สมัยนี้เปิดปิดง่ายๆ มันยังทำไม่เป็น รีโมทตั้ง
 อยู่ข้างหน้านังเมียมันยังใช้ไม่เป็น มือซ้ายถือมันฝรั่งมือขวาแก้วน้ำหวาน
 ปากก็บอกว่า "นี่เปิดทีวีให้ดูหน่อยซิ แอร์ด้วยนะ ซัก 23 องศา" แนะ
รีโมทก็อยู่ข้างหน้าใช้ไม่เป็น มันโง่จริงๆผมเคยสอนให้ใช้หลายครั้ง ก็ยัง
ทำไม่เป็น จนผมรู้ว่ามันสมองแต่ละคนไม่เท่ากันจะให้มาเป็นเลิศ
 แบบผมทุกคนคงเป็นไปไม่ได้ เอ่อแต่นังเมียผมมันก็ยังพอมีความฉลาด
อยู่บ้างนะหยั่งเช่นว่าวันเงินเดือนผมออกนังเมียมันรู้หมดแนะแถมยังจำ
แม่นบางเดือนเลื่อนออกเงินเดือนไปวันไหนวันไหนมันรู้หมดแนะ ผมยัง
แปลกใจโง่ๆ แบบนี้รู้ได้ไงแต่ยังไงนังเมียก็ไม่ฉลาดกว่าผมหรอก มานั่ง
คอยจำ คอยเตือนเงินเดือนทุกเดือนเสียเวลาผมเลยเอาเลขที่บัญชีของ
เมีย ให้บริษัทโอน เงินเข้าไปเลยนังเมียยังชมผมไม่ขาดปากมาถึงทุกวันนี้
 ฉลาดมาก ฉลาดมากโธ่เอ็งไม่ ต้องบอกข้าก็รู้
 
"นังเมียหัวขี้เลื่อย"
 
ภาคสอง แก้แค้น

               วันก่อนผมก็มีวีรกรรมได้แกล้งนังเมียโง่ของผมสะจายจิงๆ 
เรื่องมันมีอยู่ว่าอาทิตย์ที่แล้วพาเมียโง่ ไปซื้อกับข้าวมื้อค่ำได้
ปลาดุกย่างสะเดาน้ำปลาหวาน(ของโปรดผมคือหนังปลา
 ดุก)เผลอแป๊บเดียว(ผมอาบน้ำอยู่)นังเมียโง่ของผมแอบลอกหนัง
ปลาดุกกินเสีย เกลี้ยง ดูสิด้วยความฉลาดของผม เก็บความแค้นอยู่
ในใจวันต่อมาถึงวันล้างแค้นนังเมียโง่ของผม ไปจ่ายตลาด มันอยาก
กินมันเทศต้ม ซื้อมา2กิโลถึงบ้านพอมันเผลอผมลงมือแก้แค้นทันทีโดย
 ไม่ให้นังเมียโง่ของผมตั้งตัวผมจัดการลอกเปลือกมันต้มกินจนเกลี้ยง
เหลือแต่เนื้อให้มัน เพื่อนๆครับ มันมาเจอถึงกลับตลึงทำท่าน้ำตาคลอ
คงเจ็บใจผมจนพูดไม่ออกเลย 555ให้มันรู้ซะบ้าง
 
"นังเมียโง่"
October 13

"ทหารรักษาพระองค์" ความภูมิใจของนนอ.ทุกคน

                                   

                 

 

                   พระปรมาภิไธย ย่อ ภปร. ซึ่งประดับอยู่เบื้องอกขวา

ของ นักเรียน นายเรืออากาศ ทุกนาย ถือว่าเป็นเครื่องหมาย ที่มีเกียรติ

สูงส่งยิ่งของ นักเรียน นายเรืออากาศ อันหมายถึงการเป็นทหารทหาร

รักษาพระองค์ เสริมพระราชหฤทัย ที่สามารถสละชีวิตเป็นราชพลี

แด่องค์พระมหากษัตริย์ ของตนได้ทุกโอกาส

                   กิจกรรมหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงวันเฉลิม

พระชนม์พรรษา ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ทหารรักษา

พระองค์ทุกนาย พร้อมใจกันปฏิบัติ คือพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตน

 และสวนสนาม ของทหารรักษาพระองค์ ซึ่ง นนอ. ทุกนาย ที่มี

ส่วนร่วม จะไม่มีวันลืมเวลานาทีทียิงใหญ่ อันถือเป็นเกียรติแก่ตน

ครั้งหนึ่งในชีวิตทีเดียว ย็นหลังเลิกเรียนจะต้องไปเบิกปืน

                   การสวนสนามรักษาพระองค์นั้นจนกว่า

จะถึงวันสวนจริง นนอ.ทุกคนจะต้องทำการซ้อมอย่า งดุเดือด เสีย

เหงื่อในการฝึกซ้อมเหลือคนานับ โดยเฉพาะหมวด1 (เหอๆๆๆ)

ตกเย็นหลังเลิกเรียน นนอ.ที่เป็นกำลังพลสวนสนาม จะต้องทำการ

เบิกปืน m16-a2 ไปวิ่งรอบโรงเรียนก่อนเพื่อสร้างเสริมพละกำลัง

ทางร่ายกายและความอดทนจากนั้นทำการฝึกซ้อมสวนสนามโดย

ครูฝึกจะตรวจตราทุกอย่างให้ดีที่สุด เพื่อให้กองพันสวนสนามที่ ๖

เป็นสุดยอดใน ๑๓ กองพัน (ปกติทุกปีก็สุดยอดที่สุดอยู่แล้วอ่ะนะ)

 หลังจากการฝึกซ้อมที่ยาวนานถึงสองเดือน ซ้อมซ้ำแล้วซ้ำอีกๆๆ

จนกระทั่งผิวกายคล้ำขึ้นถึง 50% วิเคราะห์ทางสถาบันผิวหนังแล้วว่า

 spf 50 เอาไม่อยู่ จึงถึงวันสวนจริง

                  สำหรับใครที่อ่านกระทู้ก็เชิญติดตามดูการ

ถ่ายทอดสดพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตน และสวนสนาม ของทหารรักษา

พระองค์ ทางทีวีทุกช่อง(ที่ไม่ใช่ ubc อะนะ) ในวันที่ ๒ ธันวาคม

 เวลาประมาณ ๑๗ นาฬิกา และดูคนที่เก้าของแถวหน้าสุด

ให้ดีๆ หน้าตาจะดีเป็นพิเศษ (ไม่ต้องเดาว่าใคร ผมไง) อย่าลืมน้า

                              

               นานๆทีโพสต์อะไรมีสาระบ้างก็ดีนะ บั๊บบายจ้า